Przykładowa lista kontrolna do testowania kosiarek automatycznych dla nabywców z sektora B2B

Prototyp kosiarki automatycznej, który potrafi skutecznie kosić, niekoniecznie jest gotowy do realizacji zamówienia próbnego, a już na pewno nie jest automatycznie gotowy do produkcji seryjnej. To, co nabywcy z sektora B2B naprawdę muszą zweryfikować, to czy prototyp jest w stanie niezawodnie wykonywać swoje zadania w rzeczywistych warunkach trawnika na rynku docelowym, czy sytuacje awaryjne pozostają pod kontrolą oraz czy obecna konfiguracja sprzętowa i oprogramowanie mogą zostać odtworzone w przyszłych egzemplarzach produkcyjnych.

Z tego powodu testy próbne kosiarek automatycznych powinny wykraczać poza zwykłą demonstrację typu “czy urządzenie działa?”. Plan testów powinien obejmować wydajność koszenia, stabilność nawigacji, omijanie przeszkód i bezpieczeństwo, zdolność dostosowywania się do ukształtowania terenu, wydajność akumulatora i automatyczne ładowanie, aplikację i łączność oraz niezawodność pracy ciągłej, wraz z jasno określonymi warunkami testowymi i kryteriami akceptacji dla każdego z tych elementów.

1. Przed przeprowadzeniem badań próbki kosiarki automatycznej

Przed rozpoczęciem formalnych testów należy najpierw upewnić się, że konfiguracja prototypu odpowiada produktowi, który planujesz nabyć. Do kluczowych elementów, które należy zweryfikować, należą: wersja sprzętu, główna płytka drukowana (PCBA), akumulator, układ napędowy, tarcza tnąca, moduł nawigacyjny, czujniki, wersja oprogramowania układowego oraz wersja aplikacji. Należy również sprawdzić, czy przed rozpoczęciem produkcji seryjnej planowane są zmiany w jakichkolwiek kluczowych komponentach.

Na przykład, jeśli w prototypie zastosowano moduł GNSS typu A, a w wersji seryjnej planuje się zastosowanie modułu GNSS typu B, obecnych wyników precyzyjnego pozycjonowania RTK nie można wykorzystać bezpośrednio jako podstawy do zatwierdzenia wersji seryjnej. Nowa konfiguracja musi zostać ponownie zweryfikowana.

Zaleca się utworzenie przykładowego rekordu konfiguracyjnego dla każdego urządzenia, zawierającego informacje o kluczowych wersjach sprzętu i oprogramowania oraz powiązanie wszystkich wyników testów z odpowiednią konfiguracją. Umożliwia to zidentyfikowanie konkretnej wersji jako źródła problemów z wydajnością, a jednocześnie ułatwia podejmowanie działań naprawczych oraz weryfikację wydajności przed wprowadzeniem do produkcji.

2. Test wydajności koszenia

Niezależnie od tego, jak zaawansowana jest technologia nawigacji, ostateczny wynik nadal zależy od jakości koszenia. Próbny model kosiarki zrobotyzowanej nie powinien być testowany wyłącznie na płaskim, łatwym w koszeniu trawniku. Test powinien również obejmować wyższą i gęstszą trawę, a także bardziej skomplikowane obszary z drzewami, rabatami kwiatowymi, krawędziami trawnika i wąskimi przejściami, tak aby można było ocenić jakość koszenia i wydajność działania w różnych warunkach.

Podczas testów należy unikać formułowania nieprecyzyjnych wniosków, takich jak “wydajność koszenia jest dobra”. Zamiast tego należy odnotować rzeczywistą powierzchnię skoszoną, czas potrzebny do wykonania zadania, liczbę cykli ładowania, liczbę ręcznych interwencji oraz to, czy wystąpiły pominięte obszary lub powtórne koszenie.

Trzy dane, które warto odnotować

1. Rzeczywista wydajność koszenia (m²/h):

Na przykład na trawniku o powierzchni 500 m² należy zanotować rzeczywisty czas koszenia, liczbę cykli ładowania oraz całkowity czas wykonania zadania. Porównując różne próby, należy stosować tę samą zasadę dotyczącą tego, czy czas ładowania i oczekiwania uwzględnia się w obliczeniach wydajności.

2. Stała wysokość koszenia:

Wybierz 20 punktów pomiarowych na trawniku i porównaj docelową wysokość koszenia z rzeczywistym wynikiem, aby sprawdzić, czy koszenie jest równomierne. Dopuszczalne odchylenie należy ustalić zgodnie ze specyfikacją produktu i wymaganiami rynku docelowego.

3. Pominięte obszary i działanie na krawędziach:

Sprawdź, czy wokół klombów, na krawędziach trawnika i w wąskich przejściach nie ma widocznych niekoszonych obszarów, oraz zwróć uwagę, czy kosiarka nie przejeżdża wielokrotnie tą samą trasą.

Pomiary te są bardziej przydatne niż zwykłe porównywanie podawanej “maksymalnej powierzchni trawnika”. Pozwalają one również łatwiej dostrzec rzeczywiste różnice w wydajności poszczególnych modeli kosiarek automatycznych.

3. Test nawigacji i pozycjonowania

Bezprzewodowe kosiarki roboty często sprawdzają się na otwartych trawnikach, ale w prawdziwych ogrodach często występują drzewa, ściany, okapy dachowe, ogrodzenia i wąskie boczne podwórka. Warunki te mogą wpływać na pozycjonowanie GNSS/RTK lub nawigację opartą na systemie wizyjnym.

Test powinien obejmować co najmniej trzy rodzaje scenariuszy:

1. Otwarty trawnik

Wykorzystaj to jako scenariusz bazowy, aby sprawdzić stabilność pozycjonowania, planowanie trasy oraz zasięg w normalnych warunkach.

2. Tereny w pobliżu drzew lub budynków

Należy sprawdzić, czy zakłócenia sygnału satelitarnego powodują zboczenie z trasy, zatrzymanie się lub błędy w określaniu pozycji.

3. Wąskie przejścia lub trasy łączące różne strefy

Należy sprawdzić, czy kosiarka może bez przeszkód przejechać przez dany obszar, wjechać na kolejny obszar roboczy i precyzyjnie powrócić.

Nie należy przeprowadzać testu tylko raz. Na przykład należy sprawić, by próbka pokonała tę samą trasę 10 razy, a następnie zapisać liczbę udanych przejazdów, błędy pozycjonowania, ręczne interwencje oraz czas przywrócenia sprawności. Liczba “10 przejazdów” jest tutaj jedynie przykładem wewnętrznego schematu testowego. Najważniejsze jest, aby oceniać stabilność na podstawie powtarzanych testów, a nie wyciągać wnioski na podstawie jednego udanego przejazdu.

W przypadku kosiarki robotycznej z technologią RTK + Vision należy również obserwować, co się dzieje, gdy sygnały GNSS słabną lub zanikają. Należy sprawdzić, czy robot może wykorzystać system wizyjny, IMU (inercyjny układ pomiarowy) lub odometrię kół do wspomagania lokalizacji, czy bezpiecznie zwalnia lub zatrzymuje się oraz czy po przywróceniu pozycjonowania może kontynuować pierwotne zadanie. Co najważniejsze, upewnij się, że kosiarka nie przekroczy ustalonej wirtualnej granicy, gdy pozycjonowanie ulegnie zakłóceniu.

4. Unikanie przeszkód, bezpieczeństwo i testy na zboczach

Przeszkody w prawdziwych ogrodach znacznie różnią się pod względem wysokości, koloru, materiału i kształtu. Pomyślne ominięcie jednego kartonowego pudełka dowodzi jedynie, że robot potrafi rozpoznać przeszkodę w jednym prostym scenariuszu; nie świadczy to o jego zdolności do omijania przeszkód w rzeczywistych warunkach.

Test omijania przeszkód

Przygotuj typowe przeszkody, takie jak piłka nożna, doniczka, wąż ogrodowy, pień drzewa, nogi krzeseł ogrodowych, zabawki, niskie przedmioty i kamienie. Powtórz test z różnych kierunków i sprawdź, czy robot na czas rozpoznaje przeszkodę, zwalnia i bezpiecznie ją omija.

W przypadku kosiarek automatycznych wykorzystujących system wizyjny należy przeprowadzić testy w warunkach silnego południowego nasłonecznienia, oświetlenia tylnego, cieni oraz przy zachmurzeniu. Zmiany oświetlenia mogą łatwiej ujawnić słabe punkty algorytmu wizyjnego niż test z pojedynczą przeszkodą.

Test funkcji bezpieczeństwa

Należy sprawdzić co najmniej: wykrywanie kolizji, zabezpieczenie przed podniesieniem, zabezpieczenie przed przechyleniem, działanie wyłącznika awaryjnego oraz logikę zatrzymania ostrzy. W przypadku testów z udziałem ludzi lub zwierząt domowych należy używać odpowiednich manekinów lub modeli testowych. Nie wolno dopuszczać, aby prawdziwi ludzie lub zwierzęta wchodzili do strefy zagrożenia ostrzami podczas pracy kosiarki. Testy próbkowe przeprowadzane na miejscu mają na celu wczesne wykrycie zagrożeń i nie mogą zastąpić formalnych testów bezpieczeństwa oraz oceny zgodności wymaganych przez rynek docelowy.

Test dostosowania do nachylenia

Nie należy polegać wyłącznie na podawanym przez dostawcę “maksymalnym nachyleniu”. To, że kosiarka automatyczna jest w stanie wjechać na określone nachylenie, nie oznacza, że może na nim kosić w sposób ciągły i niezawodny. Należy przetestować jazdę pod górę, w dół oraz w poprzek nachylenia, a także skręcanie na szczycie i u podnóża zbocza, na mokrej trawie oraz na nierównym podłożu. Należy odnotować poślizg kół, odchylenie od kursu, przekroczenie granic terenu oraz wszelkie sytuacje wymagające ręcznej interwencji.

5. Bateria, automatyczne ładowanie i testowanie aplikacji

Podany czas pracy nie odzwierciedla w pełni rzeczywistego czasu pracy na prawdziwym trawniku. Na zużycie energii mogą wpływać takie czynniki, jak wysokość i gęstość trawy, nachylenie terenu, obciążenie tarcz tnących, prędkość jazdy, planowanie trasy oraz temperatura.

Należy wykonać co najmniej jeden pełny cykl pracy: akumulator 100% → koszenie → powrót z powodu niskiego poziomu naładowania akumulatora → automatyczne dokowanie → ładowanie → wznowienie zadania. Należy zapisać rzeczywisty czas koszenia, skuteczność dokowania, czas ładowania oraz skuteczność wznowienia zadania.

Automatycznego ładowania nie należy oceniać na podstawie pojedynczej udanej próby dokowania. Na potrzeby wewnętrznej oceny można przeprowadzić 10–20 kolejnych testów dokowania i odnotować liczbę udanych powrotów oraz przyczyny ewentualnych niepowodzeń. Podana liczba stanowi jedynie przykładowy plan testów i nie jest powszechnie przyjętym standardem branżowym.

Testowanie aplikacji powinno symulować pełny przebieg czynności nowego użytkownika: pobranie aplikacji, założenie konta, dodanie urządzenia, podłączenie go do sieci, utworzenie mapy, ustawienie wirtualnych granic i stref zakazu wjazdu oraz rozpoczęcie zadania koszenia. Należy również przetestować przerwy w działaniu sieci Wi-Fi/Bluetooth, ponowne uruchomienie robota, zamknięcie aplikacji, aktualizacje OTA oraz przywracanie działania po wystąpieniu nieprawidłowości, aby upewnić się, że użytkownik może powrócić do normalnego działania po wystąpieniu problemu.

6. Testy niezawodności i ciągłości działania

Urządzenie, które dobrze sprawdza się podczas 20–30-minutowej prezentacji, niekoniecznie musi być w stanie zapewnić stabilną pracę w dłuższej perspektywie. Niektóre problemy ujawniają się dopiero po długotrwałym koszeniu, wielokrotnym automatycznym ładowaniu, wielokrotnym wykonywaniu zadań na podstawie mapy lub nieprawidłowym wyłączeniu.

Przed odbiorem próbki zaleca się zatem przeprowadzenie rozszerzonego testu eksploatacyjnego, np. ciągłą pracę kosiarki przez kilka godzin dziennie przez kilka dni z rzędu lub wykonanie kilku pełnych cykli koszenia i ładowania.

Podczas testu należy skupić się na rejestrowaniu przypadków zawieszania się systemu, ręcznych interwencji, błędów nawigacji, nieudanych operacji dokowania, rozłączeń aplikacji, nieprawidłowych ponownych uruchomień, błędów tarczy tnącej oraz usterek czujników.

Jeśli ten sam problem powtarza się wielokrotnie, nie należy akceptować próbki tylko dlatego, że dostawca twierdzi, że “następna wersja oprogramowania to naprawi”. Należy wymagać od dostawcy zamknięcia zgłoszenia poprzez przejście przez pełny proces: Zgłoszenie → Przyczyna źródłowa → Działanie naprawcze → Nowa wersja → Ponowne testy → Zamknięcie. Krytyczne problemy mające wpływ na bezpieczeństwo, nawigację lub normalne koszenie powinny zostać ponownie przetestowane i zamknięte przed przejściem do kolejnego etapu zamówienia.

7. Odbiór próbki kosiarki automatycznej

Po zakończeniu testów nie należy formułować ostatecznego wniosku w stylu “ogólnie rzecz biorąc, wszystko wygląda dobrze”. Dział zaopatrzenia, dział badań i rozwoju oraz dział jakości powinny przeanalizować ten sam, podlegający audytowi arkusz odbioru próbek.

Każda pozycja testowa powinna zawierać metodę testowania, rzeczywisty wynik, wymagania projektu oraz ostateczny status, tak aby różne zespoły mogły podejmować decyzje dotyczące zamówień w oparciu o te same kryteria.

Przykładowy arkusz odbioru próbek

Szczegółowe kryteria pozytywnego wyniku testów powinny zostać uzgodnione przed rozpoczęciem testów przez zamawiającego i dostawcę w oparciu o specyfikację produktu i rynek docelowy.

Zalecane wyniki akceptacji

• PASS: Próbka spełnia wcześniej uzgodnione wymagania odbiorcze i może przejść do etapu zamówienia próbnego lub kolejnego etapu walidacji.
• POWTÓRNY TEST: Są to problemy, które można rozwiązać. Dostawca powinien wdrożyć działania naprawcze i dostarczyć nową wersję do ponownego przetestowania.
• BLOKUJĄCY: Wystąpił poważny problem związany z bezpieczeństwem, usterka funkcji podstawowej lub inne niedopuszczalne ryzyko. Należy wstrzymać realizację projektu.

Zaliczenie testu próbnego oznacza jedynie, że projekt zasługuje na przejście do kolejnego etapu. Nie oznacza to jednak, że kolejne 100, 500 czy 1 000 sztuk w naturalny sposób zapewni taką samą wydajność. Przed rozpoczęciem produkcji seryjnej nadal konieczne jest ustalenie ostatecznej specyfikacji, walidacja produkcji pilotażowej, kontrole spójności kluczowych komponentów oraz kontrola jakości produkcji.

Ostateczna lista kontrolna: Co jeszcze należy sprawdzić przed złożeniem zamówienia próbnego?

• ☐ Odnotowano przykładowe wersje sprzętu i oprogramowania oraz potwierdzono, czy odpowiadają one kolejnej wersji.
• ☐ Przetestowano wydajność koszenia, równomierność wysokości koszenia, miejsca pominięte oraz jakość koszenia wzdłuż krawędzi.
• ☐ Testy nawigacyjne obejmowały otwarte trawniki, obszary pod drzewami / w pobliżu ścian oraz wąskie przejścia.
• ☐ Sprawdzono, czy system działa poprawnie po wystąpieniu nieprawidłowości w działaniu RTK lub sieci.
• ☐ Przetestowano różne rodzaje przeszkód, kierunki zbliżania się oraz warunki oświetleniowe.
• ☐ Sprawdzono działanie mechanizmów podnoszenia, przechylania, zatrzymania awaryjnego oraz innych zabezpieczeń.
• ☐ Przetestowano przyczepność podczas jazdy pod górę, w dół, po skosie oraz na mokrej trawie.
• ☐ Sprawdzono rzeczywisty czas pracy, automatyczne dokowanie, ładowanie oraz wznowienie zadań.
• ☐ Sprawdzono działanie aplikacji przy pierwszym uruchomieniu, nawiązywanie połączeń sieciowych, mapowanie, aktualizacje OTA oraz przywracanie po wystąpieniu nieprawidłowości.
• ☐ Zakończono testy w trybie ciągłym, a wszystkie powtarzające się problemy zostały zamknięte po podjęciu działań naprawczych.

Wnioski

Dla nabywców z sektora B2B testowanie próbek kosiarek automatycznych to nie tylko sprawdzenie, czy urządzenie działa prawidłowo. Jest to również ważny etap oceny wydajności produktu, możliwości technicznych dostawcy oraz ryzyka związanego z produkcją seryjną.

Dzięki testowaniu w rzeczywistych warunkach, powtarzaniu kluczowych testów oraz ustalaniu jasnych kryteriów akceptacji zespoły ds. zaopatrzenia mogą wcześniej wykrywać potencjalne problemy i ograniczyć ryzyko związane z zamówieniami próbnymi oraz zakupami hurtowymi.

Szukasz partnera w zakresie produkcji OEM/ODM kosiarek automatycznych?

Altverse obsługuje rozwiązania RTK, AI Vision, RTK + Vision oraz projekty OEM/ODM w zakresie komercyjnych kosiarek robotycznych dla marek, importerów i dystrybutorów.

Podaj nam informacje o swojej grupie docelowej, wymaganiach, wielkości zamówienia i planie wprowadzenia produktu na rynek, a my pomożemy Ci dobrać odpowiednią konfigurację próbek.

Poproś o próbkę

Często zadawane pytania

Aileen

Specjalistka ds. robotyki w firmie Altverse z ponad 8-letnim doświadczeniem w zakresie kosiarek automatycznych, zaopatrzenia pod marką własną, projektów OEM/ODM oraz inteligentnej automatyki zewnętrznej. Pomaga nabywcom z całego świata w ocenie dostawców, porównywaniu opcji dostosowania produktów do indywidualnych potrzeb oraz zrozumieniu kwestii związanych z kontrolą jakości, certyfikatami i obsługą posprzedażową.